15.04.2021

Propozycje zadań dla dzieci uczestniczących w zajęciach
rozwijających kompetencje emocjonalno – społeczne
(w oparciu o karty pracy – do wydruku)

  1. Szpieg emocji – zadanie polega na odszukaniu i zaznaczeniu przez dziecko „buziek”
    wyrażających zróżnicowane emocje. Pod ramką znajduje się informacja o wszystkich
    emocjach, które można znaleźć, podana jest ich liczba. Wykonanie zadania ułatwi
    zamalowywanie każdego rodzaju emocji innym kolorem.
    Pobrano z: papertraildesign.com
  2. Kubek emocji – zadanie polega na zapełnieniu przez dziecko kubka kolorami zgodnie z
    informacjami jakie znajdują się powyżej (konieczne jest ich odczytanie i powtarzanie tak
    długo, jak tego dziecko potrzebuje). Warto porozmawiać o kubku po zakończeniu pracy.
    Pobrano z: pl.pinterest.com
  3. Gra „poznajmy się bliżej” – gra umacnia więzi, uczy mówienia o sobie oraz zwiększa
    samoświadomość. Dobrze jest aby dziecko mogło grać ze swoimi rodzicami. Przecież
    rodzice też mają swoje hobby czy były rzeczy, które lubili robić ze swoim tatą….

08.04.2021

Propozycje aktywności ćwiczących funkcje poznawcze dla dzieci 3 – 6 letnich: karty pracy do wydruku

1. Połącz obrazki – dzieci 3 – 4 letnie. Zadanie polega na połączeniu linią dwóch
takich samych obrazków. Każdy obrazek posiada swój identyczny odpowiednik.
Pobrano z: przedszkolankowo.pl
2. Pokoloruj balony – dzieci 4 – 5 letnie. Zadanie polega na pokolorowaniu każdego
balonu według instrukcji graficznej.
Pobrano z: przedszkolankowo.pl
3. W lewo, w prawo – dzieci 5 – 6 letnie. Zadanie polega na pokolorowaniu na dwa
rożne kolory rybek zwróconych w lewa i prawa stronę.
Pobrano z: mala275.blogspot.com
4. Dorysuj buzie – dzieci 5 – 6 letnie. Zadanie polega na dorysowaniu ołówkiem lub
kredka buzi wyrażających emocje, z zachowaniem ciągu logicznego.
Pobrano z: internet.
5. Gra w emocje – dzieci 5 – 6 letnie. Zadanie polega na przesuwaniu się jednego
lub większej ilości graczy według wyrzucanych kostką oczek. Po zajęciu miejsca
przez pionek gracza, należy pokazać minkę na jak na zajętym polu.
Pobrano z: internet.
Dobrego czasu – psycholog Iwona Ruta

 

 

01.04.2021

Nauczanie zdalne – jak wspierać dziecko i siebie

Ponownie wszyscy razem – rodzice, dzieci i nauczyciele – znaleźliśmy się w
niezmiernie trudnej sytuacji, która zmieniła naszą codzienność. Edukacja przedszkolna odbywa
się w domach, poprzez co dzieci pozostają w nich znaczącą część dnia.
Zdaję sobie sprawę, że posiadanie dobrego planu reorganizującego codzienność w Waszych
rodzinach to podstawa poczucia zapanowania nad sytuacją oraz utrzymywania dobrej kondycji
psychicznej zarówno dziecka jak i Was Rodziców. A zatem:
1. Fundamentem jest ustalenie z dziećmi harmonogramu dnia, stałych godzin aktywności
związanych z uczeniem się (edukacja przedszkolna to pierwszy etap nauki) oraz czasu jak i
form odpoczynku.
2. Pamiętajmy jednak, że wspieranie i ukierunkowywanie aktywności dzieci nie jest zadawaniem
zadań i ćwiczeń do obowiązkowego wykonania. Dziecko w domu powinno, tak jak w
przedszkolu, bawić się swoimi zabawkami, konstruować, tworzyć, składać i rozkładać, rysować,
lepić, wycinać, ale też sprzątać, czuć się bezpieczne i swobodne w swej aktywności. Miej na
uwadze Rodzicu, że podstawową formą aktywności dzieci w wieku przedszkolnym jest zabawa.
3. Z pewnością zauważyłeś drogi Rodzicu, że zbyt długie przesiadywanie w mieszkaniu a
szczególnie przy biurku – nie sprzyja efektywności koncentracji uwagi (sfera poznawcza) ani
dobremu samopoczuciu (sfera emocjonalna). Kiedy zdalne nauczanie przedszkolne danego
dnia dobiegnie końca, zachęcaj dziecko do zabawy na świeżym powietrzu, jeśli to możliwe.
Jeżeli jest to trudne – skorzystaj z alternatywnych form aktywności fizycznej. W sieci oraz w
social media dostępnych jest wiele materiałów online. Dedykowana dzieciom (oraz Wam drodzy
Rodzice) platforma to np.: https://fittykid.com
4. Jeżeli twoje dziecko spędza samodzielnie czas w intrenecie (gry, bajki, filmy, słuchowiska)
skonfiguruj ustawienia bezpieczeństwa na komputerze i telefonie – zainstaluj program do
kontroli rodzicielskiej (wskazówki znajdziesz na stronach: https://sieciaki.pl oraz
http://www.dzieckowsieci.pl)
5. Gdy dziecko nie chce realizować kart pracy czy innych zadań i okazuje uporczywą niechęć –
zapytaj jaką ma propozycję i jak myśli co by mu pomogło. Słuchajcie siebie nawzajem.
6. Przygotuj miejsce do pracy dziecka. Znajdź w domu takie, w którym może najłatwiej skupić
się na aktywności innej niż zabawa. Musi być one uporządkowane a w zasięgu wzroku oraz w
zasięgu rąk niech pozostają tylko rzeczy niezbędne do wykonania zadań.
7. Traktuj nauczanie zdalne jak nauczanie w prawdziwym przedszkolu, co oznacza, że zalecane
przez nauczycieli zadania mają znaczenie. Warto sprawdzać co zamieszczają na stronie
przedszkola oraz dążyć do realizowania zadań.
8. Najpierw niech dziecko wykona zadanie trudniejsze i bardziej czasochłonne, potem
łatwiejsze.
9. Doceniaj i chwal dziecko za przejawy samodzielności oraz za zaangażowanie niezależnie do
rezultatów jego poczynań.
10. Ważne, aby dziecko dwie godziny przed snem nie korzystało z jakiejkolwiek elektroniki –
zasada ta pomaga zachować dobrą higienę snu.
11. Małe dziecko w ogóle nie powinno spędzać czasu przed komputerem.
12. Rodzicu pozostań w kontakcie z innymi rodzicami. Warto aby dziecko utrzymywało kontakt
ze znajomymi z przedszkola oraz z innymi zaprzyjaźnionymi dziećmi (sfera społeczna), choćby
przez telefon czy Skype. Utrzymywanie kontaktów międzyludzkich jest bardzo ważne także dla
przedszkolaków.
13. Rodzicu zadbaj też o siebie, bo jeżeli Ty będziesz przemęczony i sfrustrowany – nie
będziesz mieć zasobów, aby zadbać o zaspokojenie potrzeb swojego dziecka.
14. Nie rozmawiaj z dzieckiem w silnych i trudnych emocjach – wtedy lepiej zrobić sobie przerwę. Dziel się swoimi emocjami nie tylko w chwilach zdenerwowania. Zachęcaj dziecko, aby
mówiło o swoich uczuciach. Ukierunkowuj dziecko na to aby pytało innych domowników o to
jak się czują, jak minął im dzień (empatia).
15. Jeżeli potrzebujesz więcej informacji ze względu na niestandardowość Waszej sytuacji, być
może przydatne będą zamieszczone poniżej linki:

https://rodzice.fdds.pl/wiedza/jak-rozmawiac-z-dzieckiem-o-%20niepokojacej-sytuacji-
zwiazanej-z-koronawirusem/ (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę (dawniej Fundacja DzieciNiczyje) )

https://www.gov.pl/web/edukacja/nauka-zdalna (serwis Ministerstwa Edukacji i Nauki)

https://instytutep.pl/wsparcie-online?fbclid=IwAR1S8c6y3TmXiWwSHdm6ZZJUJ8b-
RZg4LW0f_So4zAPjygP-nGuk55A8klg (Fundacja Instytutu Edukacji Pozytywnej)

*****************************************************************************************************************************

Bajka terapeutyczna – nieumiejętność przegrywania, pogodzenia się z porażką:
„Jak Róża nie poddała się i Tymianek poszedł z nią na spacer”
z: „Bajki Terapeutyczne” Maciejka Mazan PWN, W- wa 2019

– Tymek, natychmiast zejdź z dachu!
– O, nie ! Nigdy! Nawet nie proś!
Dlaczego Tymek Lewandowski nie chce zejść z dachu? To długa historia ale jeśli chcesz ją
usłyszeć, to proszę bardzo….
Pan Zimowit Pyra jest skrzatem sukcesu. Właściwie skrzaty powiedziałyby: ”małym
człowiekiem sukcesu”. A pan Zimowit powiedziałby „małym człowiekiem wielkiego sukcesu”.
Pan Zimowit wystąpiła nawet w TV Polana, gdzie powiedział:
-Po prostu trzeba mieć plan i go realizować. I nigdy się nie poddawać!
Pan Zimowit ma córkę Różę, która zawsze dostaje to, czego chce – niestety. Dlaczego
„Niestety”? Bo Róża postanowiła, że lubi Tymianka Lewndowskiego, a on lubi ją. Ten plan
jest już zrealizowany w połowie, to znaczy na razie Róża bardzo ale to bardzo lubi Tymianka.
Jeśli chodzi o niego – nad tym trzeba jeszcze popracować. Ale Róża się nie poddaje.
Najpierw po prostu przyszła do Tymka i powiedziała:
– Lubię cię, a ty lubisz mnie. A teraz pójdziemy na spacer.
Ale Tymek nie chciał iść na spacer bo akurat kopał z chłopakami kasztana. Róża, która dotąd
zawsze dostawała to, co chciała, bardzo się rozczarowała. I oczywiście, od razu poszła
do taty.- Tymek jest dla mnie niedobry! – naskarżyła. – Powiedziałam mu jasno, że mnie lubi
a on mnie nie słucha!
– Tak bywa z tymi skrzatami – powiedział tata. Najwyraźniej nie zamierzał nic z tym zrobić.
To jeszcze bardziej rozczarowało Różę, która zrobiła się cała czerwona, zacisnęła pięści,
zamknęła oczy, nabrała powietrza i wrzasnęła na całe gardło:
– Ale ja CHCĘĘĘĘĘĘ!
Ten krzyk znali wszyscy mieszkańcy Polany Małej. Kiedy się rozlegał, przeważnie chowali się,
gdzie mogli i udawali, że ich nie ma.
-Rozumiem twoje rozczarowanie, kwiatuszku – powiedział pan Zimowit. – Ja też wiele razy się
rozczarowałem, zanim osiągnąłem sukces. Chcesz odnieść sukces?
-Tak – mruknęła Róża, pociągając nosem.
– A pamiętasz co zawsze mówię? Najważniejsze to …..
– Nigdy się nie poddawać – dokończyła Róża, zacisnęła pięści i pomaszerowała prosto
do Tymka, który nadal kopał kasztana.
– Lubisz mnie! – wrzasnęła. – A teraz szybko na spacer! Ale już!
Ale Tymek tylko pokręcił głową. To naprawdę bardzo rozczarowało Różę, która poczerwieniała, zamknęła oczy , nabrała powietrza i krzyknęła:
– Ale ja CHCĘĘĘĘE!
I to był błąd, bo kiedy otworzyła oczy, na boisku nie było ani jednego skrzata.
Bardzo rozczarowana, czerwona i pociągająca nosem Róża podbiegła do taty.

– Co słychać kwiatuszku? – spytał pan Zimowit.
– JESTEM BARDZO ROZCZAROWANA! – wrzasnęła Róża.
– To normalne kiedy się chce coś osiągnąć. Raz się wygrywa, a raz przegrywa. Takie jest życie.
Ale tak naprawdę przegrasz, gdy przejmiesz się tak bardzo, że się poddasz. Co jest
najważniejsze?
– Nigdy się nie poddawać – burknęła Róża.
– I co jeszcze?
– Raz się wygrywa, raz się przegrywa.
– Bo takie jest życie. A kiedy coś mi się nie uda, poprawiam sobie humor. Co by ci poprawiło
humor kwiatuszku?
– Spacer z Tymkiem- wycedziła Róża, zacisnęła pięści i pomaszerowała na boisko.
Tymek już wracał do domu. Róża stanęła mu na drodze.
– Spacer – powiedziała krótko, za to tonem, którego bał się nawet jej tata.
Tymek był bardzo odważny. – Nigdy! – krzyknął bohatersko. – Nawet nie proś! I rzucił się
do ucieczki. Ale róża jak wiadomo nie lubiła się poddawać. I okazało się, że bardzo szybko
biega.
W końcu Tymek dobiegł do swojego domu – ale drzwi były zamknięte! Tata wyjechał
w podróż służbową, a mama jeszcze nie wróciła z domku kulturki, w którym pracowała.
Więc Tymek wspiął się na dach.
Właśnie dlatego Tymek siedział na dachu swojego grzyba mieszkalnego. A Róża stała na dole.
I widać było, że się nie podda.
W końcu Tymek zgłodniał. Postanowił zejść – i tu zaczęły się problemy. Bo Tymek mieszkał
w starym maślaku, a maślaki są okropnie śliskie. I okazało się, że wejść na maślaka jest łatwo,
zwłaszcza kiedy ucieka się przed bardzo rozczarowana Różą, ale zejść – o wiele trudniej.
Róża przyglądała się spokojnie, jak Tymek ślizga się na dachu.
– Mogę ci pomóc – oznajmiła w końcu. – W zamian za spacer.
– Ale ja nie chcę!
-Raz się wygrywa, raz się przegrywa Tymek. Takie jest życie. To jak będzie?
I było tak, że pan Zimowit Pyra przyjechał specjalnym samochodem z dźwigiem. Którym zdjął
Tymka z dachu maślaka mieszkalnego, a Tymek w zamian poszedł z Różą na krótki spacer wokół domu.
Tak to jest: raz się wygrywa, raz przegrywa.

Wspólna rozmowa rodzica z dzieckiem o treści bajki może przebiegać na przykład w oparciu o pytania:
Czego Róża oczekiwała do Tymka? Czy zawsze można krzyczeć: „Ja chcę!”? Co zrobić gdy kolega lub koleżanka nie chce zgodzić się na wspólną zabawę?

Co myślisz o zachowaniu Tymka a co o zachowaniu Róży?

Co oznaczają słowa pana Zimowita Pyry: „Po prostu trzeba mieć plan. I nigdy się nie poddawać!”?